|
PDD
is een afkorting van 'Pervasive Developmental Disorder'. Het betreft
een informatieverwerkingsstoornis die doordringt in alle
gebieden van de ontwikkeling. Er zijn drie centrale kenmerken, die we
kunnen samenvatten als een stoornis in het sociale snapvermogen:
-
Een
stoornis in de ontwikkeling van
wederkerige
sociale contacten.
-
Een
stoornis in de verbale (talige)
en/of non-verbale communicatie (gebaren).
-
Stoornissen
in het verbeeldend vermogen
(fantasie), met als
gevolg starre gedragspatronen en beperkte gebieden
van interesses.
Kinderen
met PDD begrijpen niet wat er in de wereld om hen heen gebeurt en wat er in
andere mensen omgaat. Ze kunnen die kennis dus niet laten meespelen in hun
gedrag naar anderen. Zo sturen ze teveel op wat er in henzelf omgaat.
Er
zijn verschillende vormen van PDD, met verschillende uitdrukkingsvormen van de
drie kenmerken. Soms zijn het kinderen bij wie maar weinig prikkels (indrukken)
van buiten naar binnen komen, waardoor er weinig in hen omgaat. Zij reageren dan
ook haast niet op de omgeving. Dat is bijvoorbeeld zo bij kinderen met autisme.
Er zijn ook kinderen die heel véél prikkels uit de buitenwereld opvangen
terwijl ze die niet goed kunnen verwerken in het geheugen. In plaats van de
prikkels keurig in het geheugen op te ruimen gaan ze allerlei associaties met
die prikkels oproepen. Dan ontstaat er een flinke chaos. Men zegt dan dat ze
worden meegesleept in hun eigen fantasie. Dat kan hen flink angstig maken.
Bij
kinderen met PDD staat de sociale stoornis centraal. In tweede instantie
kunnen
zij druk en rusteloos gedrag vertonen dat op het eerste gezicht lijkt op AD(H)D.
Maar er is een groot verschil: Als bij AD(H)D de concentratie toeneemt, verbetert
het sociale contact. Als bij PDD de concentratie verbetert, dan komt het sociale
onvermogen nog sterker aan het licht. De diagnoses kunnen tot
heden enkel gegeven worden op waargenomen gedrag.
Onder
AutSider zijn ook verschillende stukken omtrent dit onderwerp. Ga hiervoor
naar de pagina met de documenten.
|
|